مدیریت کارای منابع انسانی یکی از راه های دستیابی به موفقیت در افزایش بهره وری و راندمان کاره. این که میگم مدیریت منابع انسانی به جهت استفاده صحیح و کارای فرد متخصص در امور مربوط به خودش رو میگم. اگر کسی و اقعا تخصص انجام کاری در فراخور قابلیت ها و توانایی خودش رو نداشته باشه بدون شک در اون کار محکوم به شکست خواهد بود.

بیشتر از سه ماه میشه که در این شرکت (یا کارخونه) مشغول فعالیتم. اولین سمتی که به من پیشنهاد شد "مدیر فروش خارجه و امور مربوط به کامپیوتر و شبکه" بود. با همین تفکر، فاصله ۷ کیلومتری منزل تا شركت رو قبول كردم و اين مسئوليت رو عهده دار شدم. تقريبا يك ماهي با همين پست مشغول فعاليت شدم. به تلفن ها و ايميل هاي كشور هاي مختلف جواب ميدادم و با اونها جهت انجام واردات، مذاكره ميكردم. كار زياد سختي نبود. اما كم كم به خاطر نبود منشي و نيروي مناسب انجام كار، مجبور شدم به تلفن هاي ديگه هم جواب بدم و كارهاي ديگه اي مثل ارسال و دريافت فكس، تايپ نامه، هماهنگي كانتينر و كاميون، آموزش زبان و كامپوتر، كمك به بارگيري و... هم انجام بدم. آخرين شاهكار و سمت پيشنهادي در كنار همه اين كارها مسئوليت انبار هاي شركت هستش. يعني انبارداري. كاري كه اصلا هيچ پيش زمينه و تجربه اي در موردش نداشته و ندارم. اما چه بايد كرد. فعلا از سر اجبار و البته اكراه قبول كردم بشم انباردار شركت و آمار همه اجناس و اقلام شركت رو در اختيار داشته باشم. مني كه براي يك جمع و تفريق ساده بايد دنبال ماشين حساب باشم و بدون اون حتما مرتكب اشتباه خواهم شد، حالا بايد ريز محاسبات مربوط به ورود و خروج و تحويل رو زير نظر داشته باشم تا مبادا مثلا آْمار يك عدد پيچ از بين يكصد هزار پيج جابجا بشه.

از اونجايي كه دوست هم ندارم كار محول شده رو سرسري بگيرم و حداقل بتونم همه توانم رو در انجام صحيح كارهاي محوله به نحو احسن به كار بگيرم، كتابي رو خريدم تا هميشه بتونه منو تو امور انبارداري و كارپردازي كمكم كنه. چاره اي نيست. البته خب بد هم نيست. يواش يواش داشتم پويايي خودم رو از دست ميدادم. چون تنها چيزهايي كه تصور بودن منبع درآمد براي من بودند زبان انگليسي و علوم كامپيوتري و برنامه نويسي بودند كه البته ديگه با اين همه مشغله حتي از درس خوندن هم ميمونم. كاش يك روز ۴۸ ساعت بود تا آدم ميتونست به همه اين ها برسه و باز فرصت مطالعه داشته باشه.